Anorexia is een vorm van emotie-eten

Ja echt waar, ik ben een emotie-eter!

Vroeger, elf jaar geleden alweer, stak mijn anorexia de kop op. Het lijkt alweer een hele tijd geleden en ik sta er niet zo heel vaak meer echt bij stil. Toch viel er laatst weer een deel op zijn plek toen ik een boek las over emotie-eten.

Emotie eten

Ik ben begonnen in het boek: “Uit de ban van emotie-eten”. Een super interessant boek over waarom je vooral niet moet gaan lijnen als je last hebt van emotie-eten. Uit dit boek komt de volgende beschrijving van emotie-eten:

“In al die jaren dat we vrouwen spreken die worstelen met hun gewicht, is het opvallend dat ze vaak heel goed weten wat een gezond eetpatroon is. Maar hun strijd speelt zich af op een ander vlak. Ze grijpen naar eten wanneer ze zich bijvoorbeeld onrustig, moe, verveeld, onzeker, verdrietig, blij, boos of angstig voelen of zichzelf willen belonen aan het einde van een drukke dag.

Wanneer ze op zo’n moment gaan eten, gaat dat vaak gepaard met de gedachte: dat zou je niet moeten eten! Maar dan komt de volgende gedachte boven: wat kan mij het ook schelen, morgen pak ik de draad wel weer op. Op zo’n moment wordt er vaak ‘verboden voedsel’ gegeten. Daarna moet er weer flink gelijnd worden. Dat is natuurlijk niet vol te houden en zo komen ze in een vicieuze cirkel terecht.” 

Emotie-eten en anorexia

Stiekem, linkte ik emotie-eten altijd aan vooral te veel eten in tijden van stress, verdriet, woede, onrust, in ieder geval: heftige emoties. Totdat ik in het boek las, dat er ook mensen zijn die het juist zochten in het níét eten, in het houden van een ogenschijnlijke controle die je eigenlijk nergens brengt. Dit was wat ik jarenlang deed.

Door het niet eten voelde ik me sterk, voelde ik me goed en had ik controle. Tijdelijk, want uiteindelijk moest ik wel weer wat eten (anders zouden mijn ouders boos worden, zouden vriendinnen het raar vinden, of zou het raar overkomen bij de familie) en dan voelde ik me weer schuldig en rot, wilde ik weer niet eten of weer minder eten de volgende keer en ga zo maar door. Het niet, of heel weinig eten was voor mij een oplossing om de stress die ik had om er wel of niet bij te horen niet te voelen, maar leverde me uiteindelijk die stress ook weer op. Ik zat gevangen in mijn eigen vicieuze cirkel, waar ik in mijn eentje niet uit kwam.

Ik zag opeens de overeenkomst met het beeld wat ik van emotie-eten had. Mijn anorexia was eigenlijk een vorm van emotie-eten. Ik at de angst weg om er niet bij te horen, om eenzaam te zijn. Dit had ik nog nooit zo bekeken en het was voor mij echt een openbaring, zo’n soort “aha-erlebnis” zegmaar.

Vicieuze cirkel

Ik kom emotie-eten vaak eten vaak tegen in mijn praktijk en ik hoor en zie ook hoe lastig het is om hiervan af te komen. Ik vraag eigenlijk altijd naar een eetpatroon en dan krijg ik eigenlijk altijd hele nette dagen voorgeschoteld. Dagen die echt niet voor de extra kilo’s hebben gezorgd. Vaak hoor ik al dat er verschillende diëten zijn geprobeerd, maar dat het niet lukt om vol te houden.

Dit komt, omdat het dieet een oplossing is die de oorzaak niet aanpakt. Je hebt even houvast, maar uiteindelijk voel je je nog steeds rot, onrustig, boos, of iets anders. Uiteindelijk kom je dan ook weer terecht in jouw vicieuze cirkel: Jezelf rot voelen, gaan eten, jezelf even beter voelen, maar vervolgens weer boos zijn op jezelf omdat je teveel hebt gegeten en jezelf nog steeds rot voelen. Op de voorkant van het boek weergegeven als een labyrint.

Begeleiding bij emotie-eten

Op donderdag 17 mei ga ik een bijscholing over emotie-eten volgen. Daarnaast ik ga het boek uitlezen en ben ik er nog lang niet over uitgeleerd. Ik wil je hierin begeleiden in mijn praktijk. Ik weet hoe lastig het is om achter jouw oorzaak te komen en hier dan ook wat aan te doen. Maar lastig betekent niet onmogelijk. Ik weet dat het kan en ik weet hoeveel het je op gaat leveren.

Hoe ga jij om met stress? Heeft dat invloed op je eetpatroon? Herken jij jezelf in het meer/minder eten in tijden van emoties? Heeft dit te maken met je lichamelijke sensaties, of met je gedachtes? Ik ga graag samen met jou kijken naar jouw oorzaak en jouw oplossing! Kijk hiervoor bij “persoonlijke coaching” voor meer informatie.

Naast emotie-eten kan stress er ook voor zorgen dat je aankomt. Wil jij weten hoe dit zit? Lees dan hier verder.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *