Grenzen Stellen

Ja, leuke titel, toch? Grenzen stellen. Wat die titel niet vertelt, is dat daar nog een stuk aan vooraf gaat: grenzen aan kunnen voelen. Grenzen aan durven voelen. Te durven luisteren naar wat je gevoel je ingeeft en dus je gevoel te begrijpen. Hoe doe je dat? Ik ga je in deze blog geen pasklaar antwoord geven, maar ik ga wel proberen om je wat aanknopingspunten te geven waar je mee aan de slag kunt.

Grenzen aanvoelen

De eerste stap in het aangeven van grenzen, is het aanvoelen van grenzen. Want, hoe kan je nu jouw grenzen aangeven zonder dat je weet wat jouw grenzen zijn?

Hiervoor heb ik eerst een leuke illustratie. Want weet je, je lijf vertelt je eigenlijk precies wat je zou moeten doen. Kijk eens naar de natuur. Elk jaar rond dezelfde tijd gaan ze rond dezelfde tijd overwinteren, paren, een nest bouwen, eten zoeken voor de jonkies. Elk jaar rond precies dezelfde tijd. En niemand vertelt ze dat het tijd is. Sterker nog, ze hebben niet eens een klok! Hun lijf geeft dit aan. In jouw lijf ga je dus ook jouw grenzen vinden. Hoe voelt je lijf als je iets doet waar je eigenlijk niet achter staat? Wat voel je dan? Wordt alles misschien heel zwaar? Of een naar gevoel in je buik? Een beklemmend gevoel op je borst? Of nog wat anders? Ik geef namelijk maar wat voorbeelden.

Wat doe je met dat gevoel?

Elke keer komt dat gevoel op, maar wat doe jij ermee? Stop je het weg? Negeer je het? Of luister je ernaar? Vaak gebeurt zoiets automatisch, want gedraag je je al een lange periode op min of meer dezelfde manier. Maar, vind je dit eigenlijk wel fijn? Wat doet dit met je? Wil je dit veranderen? Bewustwording van de signalen van je lichaam en wat je hiermee doet is stap 1, vervolgens kan je je af gaan vragen wat je ermee wil doen en hoe dat dan voelt.

Hiermee wil ik niet zeggen dat je altijd op je strepen moet gaan staan. Soms kan het ook heel fijn zijn om wél rekening te houden met een ander of om wel iets voor die ander te doen, ook al moet je hier zelf even iets voor opofferen. Wat is wél wil zeggen, is dat je jezelf in dat verhaal niet moet vergeten. Want, wanneer je jezelf uit het oog verliest, kan je je uiteindelijk ook niet meer richten op anderen.

Je hebt een keuze

Terwijl ik dit schrijf denk ik na en ik kom eigenlijk tot de conclusie dat je telkens twee keuzes hebt. Keuze 1: het oprekken van je grenzen en keuze 2: het aangeven van je grenzen.

Keuze 1 – het oprekken van grenzen

Soms, kan je je grenzen een klein beetje oprekken. Ik zei het net ook al, het kan soms heel fijn zijn om iets voor een ander te doen, of om net even wat langer door te werken zodat je een volgende dag wat eerder weg kan. Gaat je collega ziek naar huis, dan kan je misschien best nog 1 uurtje doorwerken om zijn of haar taken af te maken (mits je dit zelf trekt). Wordt je oma 90 en vindt ze het enorm prettig als je erbij bent, maar heb je eigenlijk geen zin en behoefte aan tijd voor jezelf, kan je ervoor kiezen om wel te gaan. Heb je slecht geslapen en komt er bezoek nét op de tijd dat jij even wilde gaan liggen voor een powernap, dan kan je die wellicht best even uitstellen.

Allemaal voorbeelden van het oprekken van jouw grenzen. Er zijn er natuurlijk nog veel meer!

Keuze 2 – het aangeven van grenzen

Zoals ik al zei, bij bovenstaande voorbeelden kan je ook zeggen ‘nee, ik doe het niet, want ik red het anders zelf niet’. Jouw grens, altijd goed. ‘Ja, maar ik vind het zo jammer als je niet komt.’, ‘Ja, maar dan blijft het werk liggen.’, Ja, maar ik vind het zo gezellig als ze komt.’. Ja maar, ….. . Er is altijd wel een reden te verzinnen waarom je het toch zou doen. Bovendien bestaat er voor veel mensen ook nog zoiets als ‘het goed willen doen voor een ander’ en ‘wat zal de ander daar wel niet van denken?’.

Hoe ga je nou kiezen?

Als coach denk ik er natuurlijk veel over na hoe jij je grenzen beter aan kan gaan geven als dit nodig is (ook over hoe ik zelf beter mijn grenzen aan kan gaan geven trouwens). Weet je, als jij jouw grenzen niet aangeeft en hieraan onderdoor gaat, kan je helemaal niks meer doen voor een ander. En misschien is het spannend om ‘nee’ te verkopen en is je eerste ingeving om je te gaan verontschuldigen. Maar dit hoeft niet. Jouw grens is jouw grens en die is altijd goed. Net zo goed als jouw gevoel jouw gevoel is, en je gevoel kan nooit verkeerd zijn. Niet altijd handig, maar wel altijd zoals het is.

Bovendien, heb je maar 1 leven. Wil je als je terugkijkt zien dat je altijd achter de feiten aan hebt gelopen omdat je altijd bezig was het goed te doen voor anderen (maar dit eigenlijk nooit lukte, je kan het namelijk niet altijd goed doen voor een ander), of wil je dat je het goed hebt gedaan voor jezelf en ook nog voor anderen als dit bij jou paste?

Learning by doing

Als je deze keuze hebt gemaakt, dan is het nog niet per se makkelijk. Een oud patroon is er niet zo 1-2-3 uit. Wel, kan je blijven proberen. Elke keer dat het lukt is er 1. Uiteindelijk wordt het dan steeds makkelijker, echt. Ook jij verdient het om jouw grenzen te respecteren.

Nu ben ik me er bewust van dat ik sommige dingen in deze blog redelijk ‘straight’ heb verwoord en natuurlijk is het niet altijd zo zwart-wit. Wel heb ik het nu bewust redelijk ‘straight’ verwoord, omdat ik je ook aan wil sporen om er iets mee te doen. Het is vaak een redelijk ‘vaag’ onderwerp: “je moet beter je grenzen aangeven”, “ja maar, hoe dan?”. Vandaar dat ik je echt eens uit wil dagen om uit te zoeken hoe zo’n grens voor jou voelt.

Ik heb het nu steeds over ‘oprekken van grenzen’, maar ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat je er ook wel eens overheen gaat. Soms kan dat zelfs veel voldoening geven als je daarmee echt een verschil maakt voor een ander. Hoe ga je daarna weer goed voor jezelf zorgen? Lijkt me dan een passende vervolgvraag.

Hoe kan ik je hierin begeleiden?

In mijn coaching neem ik je dus mee naar jouw belevingswereld. Hoe voelen bepaalde dingen voor jou? En hoe voelt het om het anders te doen? Zo kan je stapje voor stapje leren luisteren naar je lijf en keuzes leren maken die voor jou goed voelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *