Kerst – the day after

Het is vandaag Derde Kerstdag 2018 en de twee officiële kerstdagen zijn weer over. Misschien eet je vandaag nog wat restjes op van gisteren en eergisteren, misschien draai je nog 1x een kerstnummer of misschien ga je wel luisterend naar de top 2000 het jaar uit. Ik hoop in ieder geval dat je een ontzettend fijne Kerst hebt gehad. Misschien heb je iets teveel gegeten, gedronken of wat te weinig bewogen, maar hé, dat zijn maar 2 dagen per jaar. Als je je ritme terugvindt zijn die zogenaamde ‘kerstkilo’s’ er ook zo weer af. Heb je genoten? Genoten van fijn gezelschap? Van tijd voor elkaar? Van het samenzijn? Spelletjes doen? Wandelen? Of wat voor een traditie jullie met Kerst altijd hebben?

Tijd van contrasten

Ondanks dat ik Kerst altijd een erg mooie tijd vind, vind ik het ook altijd een tijd van contrasten. Misschien, had jij wel niet de middelen of de tijd om Kerst te vieren. Misschien had jij wel de middelen en de tijd, maar stond je hoofd er niet naar. Misschien had jij wel vooral stress. Stress om al het eten op tijd af te hebben en misschien ben je nu wel hartstikke uitgeput. Of, stress omdat je zeker niet teveel wilde eten en ontzettend bang was en bent om teveel te eten. Ik neem jullie mee om jullie deze laatstgenoemde stressvolle kant van Kerst te laten zien.

Kerst 2007

Ik was 14 jaar, derde klas van de middelbare school en eerlijk. Het ging al een tijd niet zo goed met me. Althans, dat vond mijn omgeving. Ik vond het stiekem best goed gaan! Ik was wel moe,, dat wel. Zat ook niet echt lekker in mijn vel, klopt ook, maar ik was wel sterk. Althans, dat was wat mijn anorexia me voorhield. Ja, je leest het goed. Kerst 2007 had ik anorexia. En dan moet je bij ons thuis zijn: mama haalt allerlei lekkers in huis, voor een heel weeshuis en ik wilde zo min mogelijk eten. Ik weet nog dat ik in ieder geval elke dag grote stukken wilde wandelen met papa (gelukkig wandelen we nog steeds, nu vaak met zijn drieën, vieren, vijven of zessen) en heel de dag, ja letterlijk heel de dag, aan het nadenken was over wat ik wel of niet ging eten.

Zo, ontzettend vermoeiend. Dan draait alles in je leven al om eten, waar je al moe van wordt (ik werd er in ieder geval on-tie-ge-lijk moe van). Heb je ook nog Kerst, waar alles nóg meer om eten draait. Het was lastig, heel lastig.

Iedereen schijnt aan te komen met Kerst. Ik viel af. En veel. Teveel. Kerst 2007 was echt niet leuk, het was een grote strijd. Een strijd die ik toen voorlopig nog niet gewonnen had.

Wat wil ik hiermee zeggen?

Natuurlijk hoop ik dat jij wel een ontzettend fijne Kerst hebt gehad. Maar wat ik hiermee aan wil geven is dat dat niet vanzelfsprekend is. Ik geef nu een voorbeeld vanuit mijn eigen ervaring, maar er zijn ook genoeg mensen die bijvoorbeeld geen geld hebben om iets extra’s te doen met Kerst, er zijn mensen die eenzaam zijn, mensen die ver van huis moeten werken.

Wees dankbaar voor wat je hebt, ik hoop dat je hebt genoten, maar ik vind dat dit óók de kerstgedachte is. Het is niet vanzelfsprekend om het ‘goed’ te hebben, om ‘gezond’ te zijn en ik vond het belangrijk om hier aan dacht voor te vragen.

Voor nu zwaaien we de Kerst weer uit, tot volgend jaar!

Kerst 2018
Byebye Kerst, tot volgend jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *