Verboden voedsel

Verboden voedsel, wat heb ik dat lang gehad. Een hele lijst was het Ik refereer hier met name aan de periode van mijn eetstoornis. Tijdens deze periode mocht ik van mezelf steeds minder eten. Hoe ik dat deed? Ik maakte mezelf wijs dat ik het niet lustte. Frietjes? Lustte ik niet. Chips? Lustte ik ook niet. Pizza? Bah.

Hoe zat het nu met dat verboden voedsel?

Verboden voedsel

Grote onzin natuurlijk, het was de anorexia die mij vertelde dat ik dat niet mocht. Ikzelf wist natuurlijk dat mijn omgeving dat niet zou geloven, dus wat doe je dan? Dan zeg je dat je iets niet lust. Kan niemand wat tegenin brengen. Mijn lijstje van dingen die ik ‘lustte’ werd zo steeds kleiner, en de lijst van dingen die ik niet ‘lustte’ werd steeds groter. En samen met het groeien van mijn lijst met verboden voedsel, groeide ook mijn eetstoornis en verdween ik steeds meer naar de achtergrond.

Want ik, ik hield vroeger écht wel van chips, chocola, friet en pannenkoeken. Zeker, hoe vaker hoe liever. Net als zo ongeveer alle kinderen vond ik het lekker, werd ik er blij van en was het een feestje om dat ‘een keer’ te mogen eten. Van huis uit ben ik namelijk niet opgevoed met een overdaad aan lekkernijen, maar af en toe iets lekkers hoorde er wel regelmatig bij. Maar, doordat ik nu steeds meer verboden voedsel kreeg, mocht ik van mezelf ook niet meer genieten van de dingen die ik vroeger lekker vond. Hierdoor kwam er steeds meer spanning rondom eten en leek het eten het probleem.

Eten als probleem?

Toch, ben ik er heilig van overtuigd dat dit eten niet het probleem was. Het mijzelf steeds maar dingen verbieden was natuurlijk niet per se leuk, maar ergens leverde het me wel wat op:

  • Ik was sterk, want ik gaf niet toe aan verleidingen
  • Ik werd niet dik en als ik mooi dun was zouden anderen me leuker gaan vinden (wat natuurlijk echt niet klopt).

Dus, ik breidde mijn lijst met verboden voedsel uit en uit, om maar dunner en dunner te worden. En gingen anderen me leuker vinden? Waarschijnlijk niet? Om dat te bereiken zou ik eerst mezelf leuker moeten gaan vinden, zodat ik sterk genoeg was om tegen de anorexia in te gaan. Maar mijn ‘ik’ was naar de achtergrond verdwenen en de eetstoornis had de overhand. Voordat ik weer boven tafel zou komen zou nog even duren.

Waarom schrijf ik dit nu?

Ik schrijf dit omdat ik heel veel mensen in mijn praktijk dit ook zie doen. Een soort van ‘verboden voedsel lijstje’. Wat ik regelmatig hoor “Oh, maar als ik dit weer ga eten ben ik verkocht”, of “Ik kan er maar beter gewoon niet aan beginnen”. Eigenlijk lijkt dit best wel op het verboden voedsel wat ik had. Het is natuurlijk niet helemaal hetzelfde, maar er hangt om bepaalde voedingsmiddelen wel een grote lading. En eerlijk, ik vind dat echt sonde. Ergens zit er een gedachte “Als ik dat eet kan ik er niet meer mee stoppen en eet ik er zoveel van dat het afvallen niet gaat lukken”. Nogal wiedes dat je er dan teveel van gaat eten als je er wat van pakt, want dat heb je van tevoren al 1000x tegen jezelf gezegd. Eigenlijk, heb je jezelf al een soort van vrijbrief gegeven, want jij kan er niks aan doen, het mislukt toch, want het is altijd mislukt.

Wat kan je nu met dat verboden voedsel?

Verboden voedsel

Volgens mij is er maar 1 oplossing, of ja, 2. Eerst je gedachtes en gevoelens onder de loep nemen om jouw mindset, jouw eigen ik krachtig genoeg te maken om die vrijbrief te verpulveren. Vervolgens: doen. Ga het doen. Echt. Misschien lukt het niet meteen? Misschien gaat het de eerste, tweede, derde, vierde etc. keer fout, maar zolang jij niet opgeeft durf ik er mijn hand voor in het vuur te steken dat jij het gaat winnen van jou ‘verboden voedsel’. Mijn eerste portie friet die ik at ging ook niet zonder strijd en zonder spanning, en mayonaise wilde ik er écht niet bij. Had ik toen opgegeven, nooit geprobeerd, dan had ik nu waarschijnlijk nog steeds geen friet gegeten. Bovendien, was ik dan waarschijnlijk nog steeds niet oké geweest met mezelf. Ik merk dat nu nog steeds. Ga ik twijfelen aan mezelf, dan ga ik ook twijfelen aan mijn eten. Gelukkig weet ik dit ondertussen te herkennen en weet ik ermee om te gaan, maar bij mij heeft dit een relatie.

Dat is ook de reden dat ik je uiteindelijk uit ga dagen om iets van dat lijstje te gaan eten, want zeg eens eerlijk: Ga je nooit meer chocola of chips eten? Wat levert het je op om het niet te doen? Om welke reden ben je ervan overtuigd dat het (weer) niet gaat lukken? Ben je overtuigd van jezelf? Ik zeg niet dat elke vraag bij jou past en er zijn er nog veel meer. Maar ik denk niet dat jij je hele leven geen chocola of chips meer gaat eten. Kan je maar beter geleerd hebben hoe je daarmee om kan gaan, toch? Zodat je Gewoon kan Eten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *